Vaarexpert, Lastige vragen 03.

12/12/2018

Vaarexpert, lastige vragen 03

Frits Hommersom: “Groot is natuurlijk de deceptie als achteraf blijkt dat je net aangeschafte droomschip ernstige gebreken heeft. Gebreken die niet bekend waren bij het aangaan van de overeenkomst, in ieder geval niet bij jou als koper. We hebben het dan over zogenaamde ‘verborgen gebreken’. De wet zegt dat het gekochte aan de overeenkomst moet beantwoorden. De boot moet de eigenschappen bezitten die je als koper op grond van de overeenkomst mocht verwachten. Het schip moet dan ook om te beginnen de eigenschappen bezitten die een normaal gebruik mogelijk maken. Maar helaas geeft de wet niet precies aan wat je nou wel en niet mag verwachten. De wet zegt ook niet wat het normale gebruik is of wat de eigenschappen zijn waarvan je als koper de af/ aanwezigheid niet behoeft te betwijfelen. Wel heeft de verkoper een zogenaamde informatieplicht en de koper op zijn beurt onderzoeksplicht.

In dit kader is belangrijk om te weten dat de omvang van de onderzoeksplicht van de koper wordt afgebakend door de mededelingen die de verkoper doet en op welke juistheid de koper mag vertrouwen.

Verder geldt dat wanneer de verkoper bepaalde inlichtingen had moeten geven, hij zich er achteraf niet op kan beroepen dat de koper onvoldoende onderzoek heeft gedaan. Uiteraard geldt ook: hoe uitgebreider je als koper de verkoper ondervraagt over de staat van het schip en hoe uitgebreider je hem informeert over wat je van het schip verwacht, des te moeilijker wordt het voor de verkoper om je achteraf te verwijten dat je onvoldoende onderzoek hebt gedaan. Zeker als je een en ander zwart op wit met hem hebt besproken. Denk bijvoorbeeld aan e-mailverkeer met jouw vragen en zijn antwoorden. De rechter zal in een dergelijk geval een zwaardere rol toekennen aan de plicht die de verkoper had om je adequaat te informeren. De wet stelt bovendien dat wanneer de verkoper niet levert wat je op grond van de overeenkomst mocht verwachten, er sprake is van een tekortkoming van de zijde van de verkoper. De wet stelt ook dat iedere tekortkoming ontbinding van de overeenkomst rechtvaardigt. In het volgende lid van dit artikel staat echter dat als de tekortkoming van te geringe aard is, de ontbinding niet is gerechtvaardigd. Er zal dus altijd aan de hand van de omstandigheden van het geval moeten worden bepaald of de tekortkoming dermate omvangrijk is dat je de overeenkomst volledig kunt ontbinden.

Herstel Bij dit alles geldt wel dat de koper voorafgaand aan de ontbinding allereerst alsnog adequate nakoming van de verkoper kan vorderen, wanneer de tekortkoming nog kan worden hersteld. Dit betekent dat de koper de verkoper in de gelegenheid moet stellen om het gebrek binnen redelijke tijd te herstellen. In het geval van de heer Dijkstra door middel van een osmosebehandeling. Maakt de verkoper van deze mogelijkheid geen gebruik of kan het gebrek of de tekortkoming niet meer hersteld worden, dan komt ontbinding in beeld. Is de tekortkoming aan de verkoper toe te rekenen, dan kun je als koper tevens een schadevergoeding vorderen, bijvoorbeeld voor de kosten die je inmiddels hebt gemaakt. Hierbij geldt wel dat je als koper niet te lang moet wachten met reclameren. De wet gebruikt hiervoor de term “binnen bekwame tijd’. Je hebt ruwweg drie maanden de tijd om na ontdekking een gebrek aan de verkoper te melden. Komt de verkoper je niet tegemoet, dan zul je een gerechtelijke procedure tegen hem moeten starten. Dit dien je binnen twee jaar na melding van het gebrek te doen, anders zijn je rechten verjaard. Wil je jezelf al deze ellende besparen, laat dan altijd voor het aangaan van een koopovereenkomst het schip grondig nakijken op eventuele verborgen gebreken door een erkend expert. Dan voldoe je zeker aan je onderzoeksplicht en voorkom je teleurstelling achteraf.

PDF
Terug naar Nieuws